Love roses

Love roses

Κυριακή, 21 Φεβρουαρίου 2016

Την λένε Εύα...

Την γνώρισα πριν δύο καλοκαίρια και αμέσως έγινε ένα τσαφ...κολλήσαμε έτσι χωρίς πολλά πολλά απλά συνέβη,ακολούθησαν νύχτες κάτω από τον καλοκαιρινό έναστρο ουρανό με κουβέντες,όχι απλές λέξεις που λέγονταν έτσι για να ειπωθούν...κουβέντες σοβαρές που με άλλους ίσως και ποτέ να μην έκανα.Περάσαμε μαζί 54 δύσκολες μέρες σε ένα περιβάλλον που πότε μας έπνιγε και πότε μας έδινε μια δύναμη τεράστια.Φεύγοντας δεν της είπα αντίο,ποτέ δεν λέω αντίο την μισώ αυτή τη λέξη,προτιμώ να χαιρετώ με μια αγκαλιά κι ένα φιλί για να δημιουργείται η ψευδαίσθηση πως θα ανταμώσεις το ίδιο βλέμμα και αύριο.
Είναι ένας άνθρωπος δυνατός και αδύναμος ταυτόχρονα.Ένας άνθρωπος που μπορεί με μια του λέξη να σου πάρει μακριά κάθε θλίψη,ένας άνθρωπος που δεν βαριέσαι να μιλάς μαζί του από το τι χρώμα να βάψεις το νύχι σου μέχρι και για το πως θα μπορούσε η Ευρώπη να λύσει το προσφυγικό ζήτημα.Η Εύα είναι η φίλη που σας εύχομαι να έχετε όλοι γιατί είναι δώρο να έχεις έναν άνθρωπο να απευθυνθείς όταν ο κόσμος σου γίνεται χίλια κομμάτια!Όχι για να ξεχάσεις τον γκρεμισμένο σου κόσμο,ούτε για να τον χτίσεις βιαστικά πάνω σε θεμέλια που δεν θα αντέξουν είναι εκείνος ο άνθρωπος που θα σταθεί δίπλα σου,θα ακούσει με προσοχή όσα σε βασανίζουν κι έπειτα θα σε βγάλει πολλές βόλτες μέχρι να βρεις εντελώς τυχαία ένα κάτι να πιαστείς και να σηκωθείς ξανά στα πόδια σου.Βάζει ας πούμε ένα μικρό τόσο δα λιθαράκι στο νέο σου οικοδόμημα.
Είναι άνθρωπος αεράκι,περνά και σε ξυπνά σε κάνει να θες να κινηθείς,σκαρώνεις ταξίδια μαζί της και ξέρεις πως θα είναι γεμάτα εκπλήξεις...δεν ντρέπεσαι να της φανερώσεις τα πιο  κρυφά σου θέλω γιατί ξέρεις πως δεν θα τα χλευάσει,αντιθέτως θα γίνει αφορμή για να τα κυνηγήσεις ακόμα πιο έντονα.Ξέχασα να σας πω,η Εύα είναι χορεύτρια...ίσως να έχει κλέψει από το χορό αυτό το πάθος...ίσως αυτή η αέρινη αύρα που διαθέτει να είναι δώρο της μούσας του χορού.
Όσο δυνατή είναι για μένα τόσο αδύναμη είναι για τον εαυτό της.Ένας άνθρωπος με τόσα χαρίσματα που επιμελώς κρύβει,όπως επιμελώς κρύβει και τον υπέροχο εσωτερικό της κόσμο.Ποιος ξέρει ίσως αυτή να είναι η άμυνα της μέσα σε ένα κόσμο που στηρίζεται κυρίως στο φαίνεσθαι,μέσα σε ένα κόσμο που θα σκαλώσει στο καλογυμνασμένο της κορμί και θα προσπεράσει το μεγαλείο της καρδιά της.Την λένε Εύα,την αγαπώ και την θαυμάζω και εύχομαι γρήγορα να είναι ευτυχισμένη έτσι όπως εκείνη ορίζει την ευτυχία.Την λένε Εύα και την ευχαριστώ που μου χάρισε ένα χαμόγελο το οποίο ακόμα διατηρώ όταν γκρεμίστηκε ένας κόσμος που έχτιζα πάνω σε ψεύτικες ανάγκες!

2 σχόλια:

  1. Να χαίρεστε πάντα η μία την παρέα της άλλης!
    Κάθε καλό στις ζωές και των 2 σας!
    Είναι σπουδαίο να βρίσκεις έναν άνθρωπο να μπορείς να επικοινωνήσεις!
    ΣΣΣΜΟΥΤΣ πολλά, κορίτσι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Βάλε τη δικιά σου πινελιά στο blog μου!